U kunt ons telefonisch bereiken op maandag t/m vrijdag van 09.30 tot 17.00 onder het nummer: 020 238 49 82
Email kan altijd: info@osteopathielaarman.nl

Blog 1

Hallo allemaal, Ik ben Lucas!
Ik heb negen maanden in de buik van mijn moeder Ilona (Laarman) gezeten voordat ik besloot om een kijkje in de wereld te nemen. Ik kan nu al aardig brabbelen en wil jullie dan ook graag vertellen over mijzelf in een maandelijks blog. Ik zal beginnen met hoe ik ontstaan ben J.
Mama’s bevruchting vond plaats rond de veertiende dag van haar cyclus. Haar eicel versmolt samen met de zaadcel van papa in de eileider van mama. Vanaf dat moment vond de celdeling in hoog tempo plaats en ontstonden er steeds meer cellen. Na ongeveer een week nestelden deze zich in de wand van mama’s baarmoeder.  Daar zat ik hartstikke veilig en kon ik heerlijk verder groeien.
Na ongeveer een maand leek ik op een soort garnaaltje, dat ze ook wel ‘embryo’ noemen. In de zesde week was ik zo groot als een appelpitje. Dat is moeilijk voor te stellen aangezien ik nu al bijna 90 cm groot ben! In de weken daarna groeide ik hard en begon ik steeds meer te lijken op wie ik nu ben.
In week twaalf konden mama en papa voor het eerst mijn hartje horen kloppen. Toen begon ik ook een beetje een gezicht te krijgen en werden mijn botten sterker. Dit is de fase waarin ik een foetus ben. De eerste drie maanden groeien bijna alle baby’s even snel, maar daarna gaat iedere baby op zijn eigen tempo verder. In deze fase was mijn hoofd bijna de helft van mijn lichaam, maar dat is normaal. Verder verschoven mijn darmen vanuit de navelstreng naar de buik en ontwikkelden mijn stembanden zich. Die had ik hard nodig, om na de bevalling lekker hard te schreeuwen om te laten weten dat ik er was.
Vanaf zestien weken hoefden papa en mama niet meer in spanning te zitten of ik een jongetje of een meisje zou worden, dit was nu goed te zien. Ik bewoog soepeler dan voorheen en kon zelfs mijn vingers en tenen bewegen. Ook kon ik al een beetje fronzen en een grimas trekken dankzij hersenimpulsen. Ik leerde in deze periode ook al een beetje horen, maar veel meer dan baarmoedergeluiden heb ik niet meegekregen. Hierna ging het hard! Vanaf week zeventien groeide ik gemiddeld 2 cm per week en woog ik zo’n 150 gram. De laatste week van de vierde maand ontstond er een wit vettig laagje op mijn huid. Dat laagje heeft mij beschermd tot het eind van de zwangerschap. Vanaf dat moment hoorde ik hardere geluiden van buiten de baarmoeder, zoals bijvoorbeeld mijn vader en moeder die tegen mij praatten en zongen.
Week twintig, halverwege de zwangerschap dus, was heel belangrijk voor papa en mama. Er werd een uitgebreide echo gemaakt omdat papa en mama zeker wilden weten dat ik een gezonde blije baby zou worden. Op die echo zagen ze mij spartelen en bewegen, dus ze waren helemaal tevreden.

Aan het einde van de zevende maand was ik ongeveer 39 cm en weeg rond de 1.800 gram. Bijna op mijn geboortegewicht dus, maar als ik nu geboren zou worden zou ik in een couveuse moeten liggen. Mijn longen hadden zich namelijk nog niet volledig ontwikkeld en ik kon mezelf nog niet warm houden. Ik besloot daarom om nog maar even lekker in mama haar buik te blijven.
De dag waarop ik de wereld wel ging betreden kwam snel dichterbij. Vanaf week tweeëndertig was ik meer in de houding gaan liggen waarin ik uiteindelijk geboren ben.
En al die tijd dat ik in de buik heb gezeten, ben ik mee geweest naar de osteopathiepraktijk van mama om haar te helpen met haar behandelingen. Daardoor heb ik erg veel geleerd over het menselijk lichaam+ …. daarover zal ik jullie een volgende keer meer vertellen.

Groetjes,
Lucas Victor Laarman
Baby